Wiecie, że herbata to zmielone liście i łodygi krzewów herbacianych? Które po zanurzeniu w wodzie uwalniają zasuszone soki ukryte wewnątrz gałązek. Dzięki temu herbata ma charakterystyczny smak. Jest on zupełnie inny od kawy. Można go również poprawć dodając do herbaty miętę
_________________ Jeżeli powyższy post ciebie uraża, to pewnie miałem powody by go napisać. EMA
A wiecie, że herbata to napar przyrządzany z liści i pąków grupy roślin, nazywanych tą samą nazwą, należących do rodzaju kamelia (Camellia). Rośliny te są do siebie podobne, traktowane jako odrębne gatunki lub odmiany jednego gatunku – herbaty chińskiej (Camellia sinensis). Dawniej zaliczano je do rodzaju Thea, różnią się od innych kamelii zawartością substancji swoistych i kilkoma drobnymi cechami morfologicznymi[1]. W Chinach opisuje się ją znakiem 茶, który jest jednak różnie czytany w zależności od dialektu: tê – dialekt hokkien (czego odmiany są często obecne w językach zachodniej Europy) oraz chá, w dialekcie kantońskim i mandaryńskim (z odmianami tej wymowy popularnymi na wschodzie – Indie, Iran, Turcja, Rosja, Czechy). Polska nazwa herbata to zbitka pochodząca od łac. herba thea (gdzie herba oznacza po prostu „ziele” podobnie jak yerba; wariant hierba; w hiszpańskim yerba mate). Rośliny uprawiane są w wielu krajach strefy zwrotnikowej, także poza Azją, dla pączków i liści, z których po uprzednim przygotowaniu (suszenie, czasami fermentacja) przyrządza się napar.
Nazwą „herbata” określa się również napary z różnych ziół, suszu owocowego[2][3], dlatego w użyciu są określenia: lipowa, miętowa, rumiankowa itp. herbata, herbata z malin, dzikiej róży, bzu czarnego itp., herbata paragwajska, Rooibos.
_________________ Biały chłopak z czarną muzą na japońskim systemie
Szukaj
35
.gif ":)")
